Yamaha YZF-R1 2006 Andreadis engineering.

Η δύναμη ποτέ δεν είναι αρκετή σε μια μοτοσικλέτα. Πάντα υπάρχουν περιθώρια για εξέλιξη. Αυτό που κάνουμε στο συνεργείο της Yamaha-Andreadis είναι και να εξελίσσουμε τα υπέροχα Super Bikes της Yamaha σύμφωνα με τα παγκοσμίου επιπέδου αγωνιστικά πρότυπα της εταιρείας. Έτσι, αυτό το υπέροχο κιτρινόμαυρο YZF-R1 μοντέλο 2006, το εμπιστεύτηκε στο συνεργείο της Yamaha-Andreadis ο ιδιοκτήτης του για να το περιποιηθούμε όπως ακριβώς τα περιποιούνται και στο παγκόσμιο SBK.

 

CIMG0001

Σε κάθε τέτοια βελτίωση η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά για τις απόλυτες επιδόσεις σε μηχανολογικό επίπεδο κι αυτό το ξέρουμε καλά.


Ο κινητήρας κατέβηκε από την μηχανή και πήγε στον πάγκο για blueprinting. Κατά τη διάρκεια του μονταρίσματος τοποθετήσαμε τα αγωνιστικά εξαρτήματα της Y.E.C. (το βασικό κίτ), όπως και κάποια μέρη από το συμπληρωματικό κίτ βελτίωσης όπως τα πιστόνια (που αυξάνουν τη σχέση συμπίεσης σε 13,5:1), τις βαλβίδες (που είναι κατασκευασμένες από το ίδιο υλικό, αλλά κερδίσαμε 0,2C/R) και τον ρυθμιστής πίεσης καυσίμου που αυξάνει την πίεση από 2,8bar stand. σε 4,1bar. Όπως και να το κάνουμε τα πολλά άλογα διψάνε περισσότερο. Σε κάθε στάδιο πηγαίναμε βάση προδιαγραφών, όπως και στο παγκόσμιο. Η κεφαλή ταξίδεψε στην Ευρώπη για να την περιποιηθούν οι άνθρωποι της Yamaha από το παγκόσμιο. Έτσι αφού όλα εξαρτήματα τοποθετήθηκαν τέλεια μέσα στον κινητήρα έπρεπε να ρυθμιστούν το ίδιο τέλεια. Και αυτό για να επιτευχθεί, απαιτεί άπειρες εργατοώρες δουλειάς.

 

 

Αφού ικανοποιηθήκαμε με τη δουλειά πάνω στον κινητήρα, περάσαμε στο επόμενο στάδιο. Το πίσω αμορτισέρ αλλάχθηκε με ένα ohlins 46PRΧLS το stabilizater είναι πλέον ρυθμιζόμενο και αυτό από την ohlins. Το εμπρός πιρούνι αρκέστηκε μόνον στην αλλαγή των ελατηρίων με άλλα σκληρότερα επίσης της ohlins και φυσικά με τα αντίστοιχα λάδια. Τα μασπιέ του οδηγού προέρχονται από τον βελτιωτικό οίκο Harris και με το Quick shifter της Y.E.C. που είναι συμβατό μόνον με την αγωνιστική πλεξούδα και E.C.U. της ίδιας εταιρείας, το κιβώτιο είναι πλέον αγωνιστικού τύπου (ανάποδο). Στο ψαλίδι οι ρεγουλατόροι της αλυσίδας προέρχονται από τον Harris για γρήγορη τοποθέτηση του πίσω τροχού, δίνοντας μια νότα από Isle Of Man. Μετά από τις αναρτήσεις, ήρθε η σειρά των φρένων. Εμπιστευτήκαμε την Braking για τους δίσκους τύπου μαργαρίτα, μπρος-πίσω, καθώς και τα σωληνάκια υψηλής προέρχονται από την ίδια εταιρεία. Οι μανέτες των φρένων έδωσαν τη θέση τους στις πανέμορφες και σπαστές PAZZO. Οι stock τιμονόπλακες έπρεπε να μπούνε στις κούτες και να τοποθετηθούν οι πανέμορφες χρυσές από τον Ιταλικό βελτιωτικό οίκο FEBUR (στην παραγγελία μας ρώτησαν αν θέλαμε θέση για τον κεντρικό διακόπτη, τους απαντήσαμε αρνητικά.).

Τα clip-ons αλλάχθηκαν με αγωνιστικά από την Pptuning, μαζί και η τάπα του ρεζερβουάρ με μια γρήγορης απελευθέρωσης της ίδιας εταιρείας. Οι αεραγωγοί από το Ram-Air αλλάχθηκαν και τοποθετήθηκαν carbon με καλύτερη ροή αέρα. Μαζί με τους αεραγωγούς αλλάχθηκαν και τα εμπρός-πίσω φτερά, το προστατευτικό της αλυσίδας και το κάλυμμα του ρεζερβουάρ……..πολύ carbon. Τα όργανα του R1 αλλάχθηκαν με ένα πολυόργανο με οθόνη LCD από την Translogic, για να έχουμε ακόμη πληρέστερες ενδείξεις, όπως gear indicator, Lap timer με 100 γύρους μνήμη και best lap indication όλα να ελέγχονται on-the-fly από τον αναβάτη. Δίπλα στο πολυόργανο υπάρχει και το hal meter για να παρακολουθούμε real-time το στοιχειομετρικό μείγμα. Με όλες αυτές τις μετατροπές του κινητήρα το ψυγείο του νερού έπρεπε να αντικατασταθεί. Η λύση ήταν μονόδρομος. Στην Ιταλία ξέρουν από αγώνες και η FEBUR μας προμήθευσε με ένα κόσμημα. Το εν λόγω ψυγείο είναι βγαλμένο κατευθείαν από τους αγώνες και πραγματικά αν όλα τα άλλα εξαρτήματα δεν σου γεμίζουν το μάτι, αυτό το ψυγείο……βγάζει μάτι στην κυριολεξία. Φυσικά μας παραδόθηκε με τα σιλικονούχα σωληνάκια μαζί. Για να κλείσουμε όλο αυτό το project, τοποθετήθηκαν μια ολόσωμη Titanium Termignioni, τα γρανάζια Renthal από αλουμίνιο, μαζί με τις βίδες ergal σε χρυσό χρώμα γύρο γύρο από τη μοτοσικλέτα.

 

Το αποτέλεσμα όλης αυτής της δουλειάς είναι εντυπωσιακό. Όταν ο ιδιοκτήτης την είδε και την οδήγησε, δεν ήξερε αν ήθελε απλά να την κοιτάει ή να την καβαλάει. Απόλυτα κατανοητό δίλημμα διότι κι εμείς έτσι νιώθουμε. Βελτιώσαμε τη μοτοσικλέτα σε επίπεδο παγκόσμιου SBK, παρόλα αυτά δεν την οδηγάμε εμείς. Ξέρουμε όμως πώς από τα χέρια μας βγήκε ένα άψογο διαμάντι, έτοιμο να σαρώσει με τη δύναμή του και να τυφλώσει με τη λάμψη του.

 
 

Share
comments
 
FacebookTwitterGoogleYoutube